Od momentu przejęcia przez QSI, Paris Saint-Germain przez długi czas był symbolem nieosiągalnej siły finansowej zarówno we Francji, jak i w Europie. Światowe gwiazdy, rekordowe kontrakty i niezwykła wysokość płac – klub ze stolicy w pełni postawił na model natychmiastowego efektu i dominacji poprzez inwestycje, czego symbolem były historyczne transfery, takie jak Neymara czy Kyliana Mbappe. Po trzech latach krajobraz zmienił się diametralnie.
Pod wodzą prezesa Nassera Al-Khelaifiego PSG rozpoczął po mundialu 2022 strukturalną przebudowę swojego projektu – zarówno sportowego, jak i ekonomicznego. To był koniec ery, w której liczyło się gromadzenie gwiazd. W rozmowie z Le Parisien prezes mówił o końcu „blasku i przepychu” – wyraziste słowa, które potrzebowały czasu, by stać się rzeczywistością, ale ostatecznie udało się to dzięki wspólnym wysiłkom Al-Khelaifiego, Luisa Camposa i Luisa Enrique.
Po raz pierwszy od dawna zarząd sportowy klubu wydaje się zjednoczony wokół wspólnej wizji i jasno określonej strategii. PSG obrał właściwy kierunek – teraz kluczowe było, by dać zarządowi i sztabowi czas na pełną realizację projektu.
Kolejne odejścia Lionela Messiego (3,4 mln euro brutto miesięcznie), Neymara (3,7 mln euro brutto miesięcznie) i Marco Verrattiego (1,2 mln euro brutto miesięcznie) w 2023 roku, a następnie Mbappe w 2024 roku (72 mln euro brutto rocznie plus 180 mln euro premii za podpis), były symbolem tej zmiany.
Fundusz płac, który w sezonie 2021/22 stanowił aż 111% przychodów, został drastycznie ograniczony.
Test Finansowego Fair Play UEFA
Rok 2024 był kluczowym momentem w strategii klubu. Priorytetem przestało być gromadzenie wielkich nazwisk, a stało się budowanie zrównoważonej kadry, łączącej doświadczonych piłkarzy z utalentowaną młodzieżą, przy jednoczesnej kontroli kosztów. PSG zmienił podejście: mniej efektownie na zewnątrz, ale z większą spójnością i trwałością w realizacji celów.
Jedna liczba najlepiej oddaje skalę tej zmiany: jak wspomniano wcześniej, fundusz płac stanowił jeszcze niedawno 111% przychodów. Obecnie spadł poniżej 65%. W europejskiej piłce, gdzie obowiązują coraz ostrzejsze regulacje finansowe, to ogromny postęp. Klub musiał maksymalizować przychody, jednocześnie ograniczając uzależnienie od wysokich kosztów stałych. Dlaczego? Przede wszystkim ze względu na UEFA.
Od momentu zawarcia ugody z europejską federacją w sierpniu 2021 roku PSG musiał działać w ścisłych ramach i realizować kolejne cele finansowe. Według danych przekazanych UEFA klub ze stolicy twierdzi, że wywiązał się ze wszystkich zobowiązań, a według naszych informacji nawet wyprzedza harmonogram w kilku kluczowych wskaźnikach. Taki kurs buduje w klubie realną wiarę w to, że uda się wyjść z porozumienia z wynikami lepszymi niż pierwotnie zakładano.
Jednocześnie PSG obniżył wskaźnik Squad Cost Ratio – kluczowy parametr UEFA monitorujący wydatki na kadrę (pensje, amortyzacje i prowizje) – poniżej progu 70%. Zejście poniżej tej symbolicznej granicy oznacza powrót do najbardziej wzorcowych standardów europejskich. Dla Al-Khelaifiego, będącego także prezesem Europejskiego Stowarzyszenia Klubów, wyzwanie wykraczało poza zwykłą naprawę finansów. Chodziło również o budowanie wiarygodności PSG w europejskiej piłce, która przechodzi poważne zmiany regulacyjne.
Nowy model strukturalny PSG
Po trzech latach transformacja była widoczna, ale nie sprowadzała się tylko do mechanicznego cięcia kosztów. PSG gruntownie przemyślał politykę kontraktową, strukturę wynagrodzeń – obecnie mocniej opartą na zmiennych zależnych od wyników, a mniej na wysokich stałych pensjach – a także strategię transferową i zarządzanie aktywami piłkarskimi. Przykład Gianluigiego Donnarummy doskonale ilustruje to nowe podejście.
Bohater ubiegłorocznego triumfu w Lidze Mistrzów nie otrzymał żadnych przywilejów, gdy jego otoczenie zażądało podwyżki. Bez względu na status zawodnika, Luis Campos trzymał się zasady: kontrolować stałe wynagrodzenia i dążyć do bardziej zrównoważonej struktury płac. To właśnie ten punkt okazał się nie do zaakceptowania dla piłkarza i jego przedstawicieli, którzy odrzucili ofertę. W efekcie podjęto decyzję o transferze do Manchester City, co pozwoliło PSG nie tylko zainkasować kwotę odstępnego, ale i znacząco zmniejszyć fundusz płac.
Równocześnie rozwój młodzieży stał się filarem paryskiego projektu. Szkolenie, rozwijanie i promowanie młodych talentów to obecnie kluczowe priorytety strategiczne. Cel jest jasny: połączyć natychmiastowe wyniki z budowaniem wartości w średnim terminie. W tym kontekście kluczową rolę odgrywa nowy PSG Campus. Klub rozwija model oparty na spójności i rozwoju zespołowym, odchodząc od gromadzenia indywidualnych gwiazd.
Stworzono prawdziwą piramidę: pierwsza drużyna na szczycie, wspierana przez akademię funkcjonującą według tych samych zasad gry – intensywności, pressingu i ducha zespołowego. Potwierdzeniem tego jest fakt, że aż 15 wychowanków PSG zostało ostatnio powołanych do reprezentacji Francji.
Ten zwrot o 180 stopni nastąpił prawdopodobnie w idealnym momencie, tuż po zdobyciu przez PSG pierwszego w historii trofeum Ligi Mistrzów. To nie był jednorazowy sukces – ten triumf potwierdził wielką zmianę kierunku, zapoczątkowaną po cichu, ale realizowaną konsekwentnie. Teraz wyzwaniem dla PSG jest nie tylko wygrywać, ale zbudować trwałą pozycję... właśnie z nową polityką sportową.