Były szef PGMOL jest naszym ekspertem od sędziowania przez całe mistrzostwa świata, analizując występy arbitrów oraz inne kluczowe kwestie.
Hiszpania – Belgia
Sędzia Michael Oliver został angielskim arbitrem z największą liczbą poprowadzonych meczów mistrzostw świata (siedem) w historii, po wyznaczeniu go do tego spotkania. Dobrze było zobaczyć, że nie sięgnął od razu po "tanią" żółtą kartkę, tylko postanowił zarządzić sytuacją, gdy Leandro Trossard pociągnął rywala za koszulkę, z pewnością biorąc pod uwagę nerwowość niektórych zawodników.
Prawidłowe przyznanie rzutu wolnego, który nie przyniósł skutku, świetne wychwycenie zagrania ręką przez hiszpańskiego piłkarza oraz bezdyskusyjny rzut sędziowski po przypadkowym przeszkodzeniu przez Olivera w grze, to kolejne dowody na to, że mamy do czynienia z arbitrem będącym w najwyższej formie.
Pierwsza żółta kartka w meczu pojawiła się, gdy obrońca Hiszpanii Pau Cubarsi pociągnął za spodenki Kevina de Bruyne; kolejna słuszna decyzja arbitra, który rozgrywał znakomitą pierwszą połowę.
Marc Cucurella został słusznie ukarany za faul na początku drugiej połowy, a sygnalizacja spalonego w 47. minucie, która zatrzymała atak Hiszpanów, również była bezbłędna.
Nieprzyjemna sytuacja miała miejsce, gdy rozgrzewający się rezerwowi zablokowali bieg sędziego liniowego Stuarta Burta, przez co był on narażony na trudności przy podejmowaniu decyzji o spalonym lub rzucie rożnym.
Później w meczu Oliver popełnił pierwszy błąd, przyznając Belgii rzut wolny. W rzeczywistości Jeremy Doku dopuścił się symulacji. Żółta kartka dla de Bruyne w 84. minucie za przewinienie polegające na przytrzymywaniu rywala była ukoronowaniem bardzo dobrego występu całego zespołu sędziowskiego.
Gratulacje dla Michaela Olivera i jego zespołu: Jarred Gillett (VAR), Stuart Burt (sędzia asystent 1), James Mainwaring (sędzia asystent 2), Ramon Abatti Abel (czwarty sędzia) oraz Ivan Bebek (asystent VAR).
Norwegia – Anglia
Clement Turpin prowadził mecz Norwegia – Anglia i przez większość czasu nie sięgał po kartki. To było w porządku aż do przesadnej reakcji Juliana Ryersona na przyznany przeciwko niemu rzut wolny, która nie została ukarana żółtą kartką. Takie zachowanie zdecydowanie zasługiwało na upomnienie.
Delikatny lob Harry’ego Kane’a pod koniec pierwszej połowy został słusznie anulowany z powodu spalonego, podobnie jak gol Norwegów po analizie VAR na początku drugiej połowy. Wznowienie gry zgodnie z nowymi przepisami to ponowne wykonanie rzutu rożnego i ta zasada również została prawidłowo zastosowana.
Kolejna dobra decyzja sędziowska miała miejsce, gdy arbiter i jego VAR Jerome Brisard wykryli i ukarali Jude’a Bellinghama za próbę wymuszenia rzutu wolnego. Sędzia Turpin podyktował także rzut karny w końcówce, jednak VAR słusznie interweniował, uznając, że była to oczywista pomyłka arbitra. Mimo to tym występem po raz kolejny udowodnił, dlaczego należy do światowej czołówki sędziów.
Argentyna – Szwajcaria
Setny mecz tych mistrzostw świata, a sędzia Joao Pedro Silva Pinheiro z Portugalii może być bardzo zadowolony ze swojego występu. Pozwolił grze toczyć się płynnie, zachowując powściągliwość, choć nie miał wyjścia i musiał ukarać żółtą kartką szwajcarskiego zawodnika, Breela Embolo, po faulu na Leandro Paredesie. Piłkarze Argentyny byli niezadowoleni z tego wejścia, a temperatura meczu wyraźnie wzrosła, co zmusiło arbitra do stanowczego egzekwowania przepisów, by utrzymać pełną kontrolę nad wydarzeniami.
Muszę przyznać, że przepisy zostały zmienione, by zapewnić więcej efektywnego czasu gry, ale nie odebrano sędziom kontroli nad czasem trwania meczu. Potrzebny jest niezależny czasomierz, który zagwarantuje doliczenie całego należnego czasu gry. W doliczonym czasie pierwszej połowy sędzia odgwizdał zagranie ręką Manuela Akanjiego, ale powtórki pokazują, że była to – moim zdaniem – błędna decyzja.
Po przerwie napięcie po obu stronach nadal rosło, a szwajcarscy piłkarze i rezerwowi byli niezadowoleni z faulu Paredesa na Embolo. Jednak interwencja VAR słusznie wykazała, że Embolo symulował kontakt, próbując oszukać sędziego, dlatego słusznie otrzymał żółtą kartkę. Ponieważ wcześniej już był ukarany, w konsekwencji zobaczył czerwoną kartkę – była to 14. czerwona kartka w tym turnieju.
Warto w tym miejscu wspomnieć o protokole VAR. Czerwone kartki wynikające z ewidentnie błędnej drugiej żółtej kartki podlegają weryfikacji. Weryfikacji podlega także błędna identyfikacja zawodnika, gdy kartka zostaje pokazana nie temu piłkarzowi, który popełnił przewinienie.
Rozgrywki mają możliwość weryfikacji rzutów rożnych, które zostały ewidentnie błędnie przyznane, jeśli decyzję można poprawić natychmiast i bez opóźniania wznowienia gry. W ramach tych ostatnich zmian, w tej konkretnej sytuacji weryfikacja odbyła się według kryterium błędnej identyfikacji zawodnika.
Tuż przed końcem dogrywki Lautaro Martinez wbiegł w tłum po zdobyciu trzeciego gola dla Argentyny, więc miał dużo szczęścia, że nie dostał żółtej kartki za celebrowanie bramki.
Dlaczego FIFA powinna zostać objęta dochodzeniem
Zawieszona czerwona kartka Folarina Baloguna ponownie podważyła wiarygodność FIFA. Największym tematem tych mistrzostw świata jest decyzja o opóźnieniu zawieszenia po tym, jak został on wyrzucony z boiska za poważny faul – słusznie oceniony przez sędziego – która była i jest skandaliczna.
Co więcej, z tego co wiem, decyzję podjął tylko jeden człowiek – przewodniczący komisji, Mohammad Al Kamali ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Jeśli interwencja prezydenta Trumpa nie była wystarczająco złą decyzją, to informacja, że żaden z pozostałych 17 członków nie uczestniczył w decyzji, powinna skutkować natychmiastowym wszczęciem śledztwa wobec FIFA.