Rozmowa przebiegała bardzo chaotycznie, a prowadzący stream zadawali głównie pytania od widzów, którzy pisali je na czacie na żywo. Pojawiło się wiele pytań o codzienne życie Roberta Lewandowskiego, ale nie zabrakło też tych związanych z piłką nożną.
Przed rozmową z Lewandowskim organizator akcji charytatywnej potwierdził, że skontaktował się z nim Jan Bednarek, który zapowiedział, że dzieci z Fundacji Cancer Fighters będą mogły spotkać się z piłkarzami reprezentacji Polski i przyjść na jej najbliższy mecz. W trakcie rozmowy Lewandowski to potwierdził i po chwili dodał, że chyba powiedział za dużo. Kibice interpretują to jako informację, że nie zakończy on kariery w reprezentacji Polski, mimo że Polska nie awansowała na mundial.
Ciężko odpowiedzieć, w pewnym momencie rywalizowałem z jednym i drugim. Każdy lubi co innego, więc nie będę się po żadnej ze stron opowiadał. Oczywiście teraz gram w Barcelonie, więc bliżej mi do Leo, tym bardziej, że obaj mieszkamy w tej samej okolicy. Ale nie odpowiem na to pytanie. To jest taki temat, który zawsze będzie kibiców intrygował. Zawsze będą rozmowy o tym kto więcej osiągnął, kto lepsze bramki strzelał.
Jest jakiś jeden obrońca przeciwko któremu najtrudniej ci się grało?
Zawsze mi się grało ciężko na Sergio Ramosa. Lubiłem przeciwko niemu grać, ale był kozakiem. Jak wiedziałem, że zaraz z nim zagram, to czułem, że to będzie fajny mecz i fajne pojedynki.
Z kim się najlepiej dogadujesz w Barcelonie?
Na początku była duża różnica między mną a tym młodym pokoleniem zawodników. Później po jakimś czasie zacząłem się super dogadywać z młodszymi, chociażby z Gavim i Laminem Yamalem. Już nie mówię o Wojtku Szczęsnym, który jest tu poza kategorią. Wiadomo, że też na początku z tymi, z którymi znałem ten sam język, z Marciem-Andre Ter Stegenem po niemiecku czy z Frenkiem de Jongiem po angielsku. Ale teraz głównie z tymi młodymi, dużo żartujemy, ja z nich, a oni ze mnie. Jak słyszę nieraz tematy rozmów 18-latków to jako taki doświadczony zawodnik muszę się cofać o 20 lat.
Jaki jest Yamal prywatnie?
Jako człowiek jest bardzo w porządku. Oczywiście świat, który go otacza, będzie dla niego wyzwaniem. To nie jest łatwe grać w tym wieku na tym poziomie. Jako człowiek to jest super postać. Jest świadomy gdzie jest, ile musi jeszcze włożyć pracy. Jego wizerunek w mediach to jest zupełnie coś innego niż jak ma się z nim bezpośredni kontakt. To nie jest łatwe rozpocząć karierę od takiego poziomu. Będę za niego trzymał kciuki, żeby miał wewnętrzną siłę i żeby mu się ciągle chciało. Nikt w takim wieku nie jest gotowy, żeby być tam, gdzie on jest.
Kto wygra Ligę Mistrzów twoim zdaniem w tym sezonie?
Myślę, że ktoś z pary Paris-Saint Germain - Bayern.
A Arsenal tym brudniejszym stylem może zaskoczyć?
Wiesz co, najpierw to oni mają półfinał z Atletico. Ale patrząc jaką piłkę gra PSG i Bayern, to ten kto z tej pary wygra, moim zdaniem wygra Ligę Mistrzów.
Gol, który najbardziej zapamiętałeś w swoim życiu?
Pierwsza myśl to pierwsza bramka na Stadionie Narodowym z Grecją na Euro 2012. Do tego piąta bramka z Wolfsburgiem, gdy strzeliłem pięć goli w dziewięć minut i bramka z Villarrealem w Barcelonie, gdy się odwróciłem, a dwóch obrońców pojechało na wślizgu.
Juventus czy Milan?
Pogadamy niedługo.
Jaki był twój ulubiony trener? Taki który najbardziej cię ukształtował i ci pomógł.
Klopp i Guardiola.
Guardiola jest chyba ostry?
Są piłkarze, którzy mogą mieć z nim ciężko. Jak on wie, że masz potencjał i w ciebie wierzy, to jest wymagający. Jeśli traktujesz to jako coś, co pomoże ci się rozwinąć i stać się lepszym, to możesz tylko na tym skorzystać.
Jakaś rada dla młodych piłkarzy?
To myślę nie tylko dla piłkarzy, ale też dla dzieci z Fundacji Cancer Fighters - żeby się nigdy nie poddawali. Żeby mieli marzenia i realizowali swoje cele. Często dużo ludzi z boku podpowiada co dla ciebie jest najlepsze, ale żeby to one wiedziały co dla nich jest najlepsze i żeby słuchały wewnętrznego głosu, który im podpowiada. Wydaje mi się, że to dla młodych dzieci jest najważniejsze.
Najlepszy klub w twojej karierze, który najlepiej wspominasz?
Przede wszystkim grałem zawsze w klubach, w których chciałem grać i spełniłem swoje marzenia. Myślę, że to jest najlepsze podsumowanie. Tam gdzie chciałem być, tam jestem i ciężko byłoby mi marzyć o czymś więcej.
Planujesz karierę trenerską po karierze piłkarskiej?
Tyle piłki przez tyle lat, że raczej po karierze będę chciał zająć się innymi rzeczami. Trochę dystansu złapać. Może kiedyś za tym zatęsknię, ale po jakim czasie to będzie? Nie wiem. Życie trenera jest bardzo ciężkie.
Jaki jest twój ulubiony kumpel z reprezentacji Polski?
Z obecnej reprezentacji trzymam się najbardziej z Jakubem Moderem, Karolem Świderskim. Teraz paru kolegów odeszło z mojego pokolenia.
Czy masz jeszcze kontakt z Marco Reusem, z którym przyjaźniłeś się w Borussii Dortmund?
W ostatnim czasie nie miałem z nim kontaktu. Od kiedy przeszedzł do drużyny z Los Angeles to tego kontaktu było coraz mniej. Ale za to z Thomasem Mullerem ostatnio rozmawiałem. Pytałem się jak mu się gra w Kanadzie, bo u niego bardzo zimno. To jest super człowiek, bardzo pozytywny człowiek. Zawsze bardzo dużo mówił, ciągle coś mówił, ale na boisku bardzo pomagały rozmowy z nim. Bardzo dobrze rozumiał piłkę i czytał jak taktycznie wygląda mecz. Super mi się z nim grało.
Co myślisz o Oskarze Pietuszewskim?
Super chłopak, ale wiadomo, że dużo pracy przed nim i dużo wyzwań. Ma przed sobą drogę, która nie zawsze będzie prosta. Pewnie będzie zderzał się z trudnymi sytuacjami, ale wierzę w niego, że da radę. W tym wieku taki talent rzadko się zdarza, ale też za tym idzie cała otoczka wokół i to czasami przeszkadza.
Czy uważasz, że Euro 2016 było do wygrania przez reprezentację Polski?
Do wygrania to nie wiem, ale pewnie jeżeli gralibyśmy w półfinale, to w finale też byśmy zagrali. Walia była bardzo zmęczona, wykartkowana, więc była duża szansa, że gdybyśmy w półfinale zagrali, to byśmy mogli ich pokonać.