Cały wieczór upłynął w elektryzującej atmosferze. Już w 10. minucie sędzia główny przerwał grę, aby argentyńska ikona mogła nacieszyć się owacją rozgrzanych kibiców. Choć mogło się wydawać inaczej, na papierze słabszy rywal z Afryki zdecydowanie nie przyjechał tylko na pokaz. Messi i spółka musieli pokazać swoje umiejętności, aby uroczysta chwila nie zamieniła się w wielką kompromitację.
Było jednak oczywiste, że Argentyńczycy całkowicie podporządkowali swoją grę jednemu celowi: ich bohater miał pożegnać się w wielkim stylu. Czasami wyglądało to jednak na wymuszone, a podwajanie krycia przy Messim przez Benijczyków było widoczne.
Otrzymuj wszystkie wiadomości o ulubionych drużynach i piłkarzach
Transfery, newsy, wywiady: Włącz powiadomienia dla artykułów o Twoich ulubionych zawodnikach i drużynach.
Mówimy przecież o jednym z najlepszych piłkarzy w historii. Jego statystyki z tego meczu były zdecydowanie dominujące. W ciągu 90 minut oddał dziewięć strzałów i miał 12 kontaktów z piłką w polu karnym rywala.
Łączna wartość oczekiwanych goli (xG) Messiego wyniosła 1,97. A ponieważ aż pięć jego strzałów zmierzało w światło bramki, wskaźnik jakości wykończenia (xGOT) sięgnął znakomitego poziomu 2,35.
Tym bardziej zaskakuje fakt, że Messi nie trafił do siatki z gry. Ogromna chęć zdobycia bramki pchała go do strzałów nawet z pozycji, z których w normalnych okolicznościach wybrałby podanie. Model danych odnotował u niego aż cztery zmarnowane doskonałe okazje.
Zwłaszcza sytuacja z końcówki meczu, gdy z pola bramkowego przestrzelił do całkowicie pustej bramki, pokazała, że pod ciężarem emocji zawodzi nawet najlepszy. Podobnie niekomfortowo czuł się w pojedynkach i dryblingu. Z czterech prób udana była tylko jedna, a piłkę stracił osiem razy.
To, czego zabrakło mu w skuteczności wykończenia, tradycyjnie nadrobił elitarną dystrybucją piłki i kreatywnością. Kreatywna część jego gry wciąż spełniała najbardziej wyśrubowane standardy. Messi wygenerował oczekiwane asysty (xA) o wartości 0,73 i posłał cztery kluczowe podania prowadzące bezpośrednio do strzału.
Krótko po zmianie stron rozpoczął swój wielki show. Z rzutu rożnego posłał piłkę na głowę Nicolasa Otamendiego. Niedługo później skompletował magiczną 70. asystę w reprezentacji, gdy stworzył pozycję strzelecką dla Nico Paza. Temu do zdobycia premierowej bramki w kadrze wystarczyła mniej więcej minuta na boisku.
O tym, że mimo zmarnowanych okazji Messi z dużym spokojem dyrygował ofensywą, świadczy również skala jego pracy z piłką. Mecz zakończył z 91 kontaktami z futbolówką, a w tercji ataku odnalazł partnerów 41 razy, z czego 29 podań było celnych (71%). Do tego dołożył sześć progresywnych prowadzeń piłki i 10 udanych kluczowych podań, którymi nieustannie rozbijał blok defensywny Beninu.
Wyśniony gol w końcu padł w 74. minucie. Po faulu na Agustinie Giayu w polu karnym Messi wziął piłkę i bezkompromisowo huknął z rzutu karnego pod poprzeczkę.
Argentyna między innymi dzięki jego statystykom przedłużyła passę meczów bez porażki u siebie do 11 spotkań z rzędu. Gdy jednak zabrzmiał końcowy gwizdek, zaawansowane statystyki zeszły na dalszy plan. Messi stanął przed trybunami i w emocjonalnym, trwającym niemal 10 minut przemówieniu ostatecznie pożegnał się ze swoją ukochaną reprezentacją.
"Będzie mi was brakować. Dziękuję Bogu, że jestem Argentyńczykiem, jestem dumny, że jestem Argentyńczykiem i że mogłem razem z wami spełnić swoje marzenie" – powiedział wzruszony kapitan prosto z murawy, podczas gdy dziesiątki tysięcy kibiców na trybunach już dawno ocierały łzy.
Końcowe przemówienie geniusza z Rosario nabierało jednak jeszcze większej mocy. "Bardzo będzie mnie bolało, że nie będę już przychodził tutaj jako piłkarz. Mogę wam obiecać, że gdyby to zależało ode mnie, chciałbym grać tutaj do końca życia, ponieważ występowanie w reprezentacji Argentyny jest najpiękniejszą rzeczą, jaka mogła mi się przydarzyć" – dodała żywa legenda.