Potwierdzenie przyszło dziś wieczorem po tym, jak Manchester City zremisował 1:1 z Bournemouth, przez co drużyna Guardioli nie jest już w stanie dogonić Arsenalu na szczycie tabeli. Ten wynik kończy 22-letni okres oczekiwania na mistrzostwo Anglii i daje Arsenalowi czternasty tytuł w najwyższej klasie rozgrywkowej. Londyńczycy umacniają się jako trzeci najbardziej utytułowany klub w Premier League – za Liverpoolem i Manchesterem United.
Po dwóch z rzędu drugich miejscach w lidze – w sezonach 2022/23 i 2023/24 – oraz systematycznym zwiększaniu dorobku punktowego, głębi składu i regularności, w tym sezonie Kanonierzy zamienili aspiracje na niemal pełną kontrolę.
Podstawą mistrzowskiej kampanii Arsenalu była skuteczność zarówno w defensywie, jak i ofensywie, a nie pojedynczy, spektakularny okres formy.
Skupienie na skrupulatnej grze obronnej (19 czystych kont), regularnej produkcji bramek i zabójczych stałych fragmentach (18 goli po rzutach rożnych!) sprawiło, że przez cały sezon byli niezwykle trudni do pokonania.
Drużyna Artety uniknęła załamania formy w końcówce sezonu, które charakteryzowało poprzednie kampanie. Kontrast z pierwszą poważną walką o tytuł pod wodzą Artety był wyraźny.
W sezonie 2022/23 Arsenal prowadził w lidze przez 248 dni, zanim doświadczenie Manchesteru City i ich nieustępliwe tempo pozwoliły odrobić stratę. W poprzednim sezonie Arsenal znów się poprawił, ale zakończył rozgrywki dwa punkty za liderem.
Tym razem nie było załamania, które rywale mogliby by wykorzystać. Arsenal utrzymał tempo także zimą, poradził sobie z natłokiem spotkań i zamieniał trudne wyjazdy w punkty, nawet jeśli nie zawsze w wielkie historie. Aż ośmiokrotnie Arsenal wygrywał 1:0, za to bezlitośnie punktował z ekipami z dołu tabeli i prawie zawsze harowali na boisku. Tylko w dwóch meczach sezonu rywale biegali więcej.
Kluczową rolę odegrały także transfery – klub działał zdecydowanie, by zbudować kadrę zdolną do rywalizacji na wszystkich frontach, a tacy zawodnicy jak Eberchi Eze, Martin Zubimendi czy Viktor Gyokeres wnieśli istotny wkład w kluczowych momentach sezonu.
Dla Artety ten tytuł to ukoronowanie długofalowego planu dla północnego Londynu. Gdy obejmował Arsenal w grudniu 2019 roku, klub zajmował dziesiąte miejsce w Premier League i nie miał jasnej strategii. Pierwsze trofeum zdobył szybko – Puchar Anglii w 2020 roku – ale kolejne lata wymagały cierpliwości zarówno od właścicieli, jak i kibiców.
Pojawiały się pytania o transfery, okresy niestabilnej formy i powtarzające się głosy, że Arsenal osiągnął już swój sufit. Ostatecznie Arteta poprowadził Arsenal do pierwszego mistrzostwa Premier League od czasów „Niezwyciężonych” Wengera w sezonie 2003/04, a także do pierwszego od dwudziestu lat finału Ligi Mistrzów.
Jest dopiero szóstym menedżerem, który zdobył mistrzostwo Anglii z Arsenalem.