Flashscore spotkało się z byłym fenomenalnym snajperem podczas międzynarodowego festiwalu kolarskiego Sea Otter Europe w hiszpańskiej Gironie. Van Persie przyjechał tam jako globalny ambasador marki rowerów elektrycznych ENGWE.
Girona leży zaledwie kilka kilometrów od barcelońskiego Camp Nou, miejsca jednego z najbardziej kontrowersyjnych momentów jego kariery. W Lidze Mistrzów został tam wyrzucony z boiska za kontynuowanie akcji po gwizdku sędziego. "To było niewiarygodne. Na stadionie było 100 tysięcy ludzi i naprawdę nie usłyszałem przez nich tego gwizdka" – wspominał.
Chwilę później swobodnie rozmawiał z nami o futbolu, karierze i lekcjach, które ukształtowały go na jego drodze.
Raffaele R Riverso: Jakie podejście do futbolu preferuje pan dzisiaj?
Robin van Persie: W futbolu podobają mi się bardzo różne podejścia do gry. Jako zawodnik miałem własną wizję opartą na określonych zasadach, a doświadczenia z ławki nauczyły mnie patrzeć na grę z szerszej perspektywy. Dziś potrafię docenić zespół, który potrafi błyskawicznie zaatakować z kontry, ale także drużynę zdolną dominować dzięki utrzymywaniu się przy piłce i cierpliwemu budowaniu akcji.
Kiedyś powiedział pan, że "futbol może być sztuką". Które gole z pańskiej kariery były najpiękniejsze i rzeczywiście można je uznać za dzieła sztuki?
Oczywiście gol głową przeciwko Hiszpanii. Na poziomie klubowym były to z kolei voleje przeciwko Charlton w barwach Arsenalu oraz przeciwko Aston Villi w koszulce Manchesteru United. Dla mnie jednak same te momenty nie są najważniejsze. Ważniejsze jest to, co do nich prowadziło. Wszyscy widzą, co dzieje się na boisku. Większość ludzi dostrzega tylko piękne chwile, ale dla mnie ważniejsze są ciężka praca, wysiłek i to, co robisz, gdy nikt nie patrzy. To jest dla mnie ważniejsze niż jeden konkretny gol.
Skoro mówimy o chwilach, których ludzie nie widzą: jak radził pan sobie z kontuzjami?
Życie nie składa się wyłącznie z pięknych momentów. Aby ich doświadczyć, trzeba wiele wycierpieć, a ja bardzo to cenię. Trudne chwile zostawiają w człowieku ślad i nieuchronnie wystawiają go na próbę. Aby przetrwać pewne okresy, potrzebujesz siły, cierpliwości, a przede wszystkim umiejętności odbicia się od dna bez poddawania się.
Uważam te momenty za niezwykle ważne. Ważniejsze niż trofea, które zdobyłem, a także wspomnienia o ludziach, którzy byli wtedy przy mnie. Naprawdę to doceniam, bo kiedy jesteś na szczycie i wszystko ci się układa, łatwo mieć wokół siebie ludzi. Wszyscy jakoś ci kibicują. Ale kto jest z tobą, gdy przeżywasz trudne chwile? Kto pozostanie wobec ciebie lojalny?
Którego rywala szczególnie pan podziwiał i szanował?
Najtrudniejszymi rywalami na boisku byli John Terry, Thiago Silva, Rio Ferdinand i Nemanja Vidić.
Od którego zawodnika nauczył się pan najwięcej?
Tak naprawdę uczyłem się od całego zespołu Arsenalu, kiedy przyjechałem do Londynu. Po prostu od całej kadry. Byłem młody, a oni byli starsi i lepsi. To było dla mnie naprawdę świetne miejsce do rozwoju.
Czy przyjście do Premier League było więc trochę jak rozpoczęcie studiów?
Kiedy trafiłem do Arsenalu, myślałem, że w swoim kraju jestem najlepszy. Tu tak naprawdę byłem tylko utalentowanym młodzieńcem, który wciąż musiał wszystko udowodnić.
I pan tego dokonał...
Z biegiem lat nauczyłem się, jakie jest moje miejsce w futbolu. Pobyt w Anglii uświadomił mi: "Hej, chwileczkę, przecież tutaj są znacznie lepsi zawodnicy". Musiałem być otwarty, musiałem się uczyć, musiałem spuścić głowę i zachować pokorę.
To lekcja, która krok po kroku doprowadziła pana do zdobycia nagrody dla najlepszego zawodnika 2012 roku...
To był ogromny zaszczyt, ale muszę przyznać, że nie przepadam za indywidualnymi trofeami, ponieważ nie są one odzwierciedleniem obiektywnych faktów. To opinie ludzi i zależy od tego, co komu się podoba. Jeśli z jakiegokolwiek powodu ktoś ci zazdrości, nie odda na ciebie głosu. Istnieje wiele różnych powodów, dla których możesz wygrać albo nie wygrać.
Jak osiągnąć pełnię swojego potencjału?
Wszystko zaczyna się od codziennej dyscypliny, odpowiedniego nastawienia i gotowości do nieustannego doskonalenia się. Jeśli chcesz osiągnąć cel, musisz być gotów poświęcić mu wszystko, krok po kroku. Prawda jest taka, że jeśli chcesz przez długi czas utrzymać się na szczycie, musisz żyć z nudą, wyrzeczeniami, konsekwencją i ograniczoną liczbą rozpraszaczy.
Tymczasem futbol ciągle przyspiesza i dziś jest grą o niewiarygodnej szybkości.
W porównaniu z okresem sprzed kilku lat wydaje się, że futbol zrzucił skórę i zmienił swoje oblicze. W przeszłości większe znaczenie miały jakość techniczna i umiejętność czytania gry, podczas gdy dziś coraz ważniejszą rolę odgrywają fizyczność i szybkość. To ewolucja, która w pewnym sensie odzwierciedla także społeczeństwo, w którym żyjemy. Mamy coraz mniej czasu, by się zatrzymać, i wydaje się, że wszystko musi dziać się szybciej.
A co w takim razie pozostało ze "starego" futbolu?
Jeśli chodzi o mnie, same aspekty piłkarskie zawsze powinny pozostać najważniejsze. Jeśli bowiem ruszysz o sekundę wcześniej i zdążysz na czas, wcześniej zobaczysz, gdzie są rywale i gdzie znajdują się twoi zawodnicy, a następnie zagrasz perfekcyjne podanie, to nawet jeśli nie sprintowałeś bezpośrednio, miałeś ogromny wpływ na grę i zrobiłeś różnicę.
Otrzymuj wszystkie wiadomości o ulubionych drużynach i piłkarzach
Transfery, newsy, wywiady: Włącz powiadomienia dla artykułów o Twoich ulubionych zawodnikach i drużynach.
