Obrońca miał do tej pory wyjątkową karierę piłkarską, przybywając do akademii młodzieżowej Sunderlandu w 2017 roku, w wieku zaledwie 16 lat, po czym udał się do hiszpańskiej czwartej ligi z Aguilas, a następnie osiedlił się w Polsce najpierw w Chojniczance Chojnice, a następnie w Wiśle Płock.
Jego rozwój w ciągu ostatnich kilku lat przyniósł mu kilka powołań do reprezentacji Wysp Owczych i transfer do klubu Serie A Hellas Verona - dzięki czemu po udanym debiucie w remisie 0:0 z Pisą stał się pierwszym graczem ze swojego kraju, który wystąpił w tej lidze.
"Moja dotychczasowa podróż piłkarska była szalona, ponieważ najpierw byłem w akademii Sunderlandu, gdzie nauczyłem się wielu rzeczy i opuściłem dom w bardzo młodym wieku" - wyjaśnił Edmundsson.
"W wieku 16 lat opuściłem dom. Czas spędzony w Sunderlandzie bardzo mi się podobał. Bardzo rozwinąłem się jako zawodnik, ale niestety nie chcieli mnie, uznając, że nie jestem wystarczająco dobry dla pierwszej drużyny".
"Potem szukałem drużyny i trafiłem do czwartej ligi w Hiszpanii. I jeśli chodzi mój czas w Hiszpanii, kochałem tam żyć, ale w kontekście samej piłki nożnej, poszło mi strasznie. Miałem jedną poważną kontuzję kostki, więc byłem często kontuzjowany i grałem bardzo mało".
Nowy początek w Polsce
Tak burzliwy początek kariery piłkarskiej w tym wieku często może pokrzyżować plany młodego zawodnika, a Edmundsson znalazł się na rozdrożu, zastanawiając się, co robić dalej.
Wtedy miał do podjęcia ważną decyzję, rozważając między powrotem do domu na studia a ponownym spróbowaniem swoich sił w Polsce w Chojniczance Chojnice - do czego namawiali go jego dwaj bracia.
"Zastanawiałem się, czy powinienem wrócić do domu i studiować, co według moich rodziców powinienem zrobić, czy też powinienem iść do trzeciej ligi w Polsce, co doradzili mi moi dwaj bracia, zamiast wracać do domu na studia i trochę pograć".
"To była najlepsza decyzja w moim życiu. Potem grałem przez rok w trzeciej lidze w Polsce i to był mój pierwszy rok w seniorskiej piłce. Nie miałem żadnych kontuzji i po prostu grałem".
Jego forma po przyjeździe do Polski szybko wzrosła, co skłoniło go do przenosin do drugoligowej wówczas Wisły Płock.
Edmundsson rozwijał się wraz z drużyną, a awans do Ekstraklasy nastąpił w jego debiutanckiej kampanii, po której nastąpiła spektakularna pierwsza połowa obecnego sezonu.
Obrońca zimą odszedł do Hellasu Verona w momencie, gdy Wisła Płock zajmowała pierwsze miejsce w lidze, choć od tego czasu spadła na drugą pozycję.
"Spędziłem tam świetny czas i bardzo się rozwinąłem jako zawodnik. Podpisałem kontrakt, a oni od razu we mnie uwierzyli" - powiedział.
"Szczerze mówiąc, mam nadzieję, że Wisła Płock zdobędzie mistrzostwo. Nawet gdyby udało im się dostać do europejskich pucharów, myślę, że byłoby to niesamowite osiągnięcie dla wszystkich".
"Klub chciał, abym został przynajmniej do lata, ponieważ to historyczne dla Wisły Płock być na tej pozycji. Jednak naprawdę chciałem naciskać na przeprowadzkę do Włoch, bo nigdy nie wiadomo, co wydarzy się w przyszłości".
Początki w Sunderlandzie
Kariera Edmundssona nabrała ogromnego tempa w wieku zaledwie 16 lat, gdy podpisał kontrakt z Sunderlandem latem po tym, jak klub został zdegradowany do Championship.
Chociaż nie występował w pierwszej drużynie, Czarne Koty przeżyły trudny okres na boisku i poza nim podczas jego pierwszego sezonu w Anglii - cierpiąc z powodu kolejnego spadku do League One.
Pomimo tego, że było to trudne środowisko do rozwoju w tak młodym wieku, Edmundsson przyznał, że bez tego doświadczenia nie byłby tam, gdzie jest dzisiaj.
"Nauczyłem się wielu rzeczy, takich jak opuszczanie domu i radzenie sobie z tęsknotą za nim, co moim zdaniem jest normalne, gdy masz 16 lat i mieszkasz z jedną rodziną, która była dla mnie fantastyczna, ale nie jest to twoja prawdziwa rodzina, nie masz tam swoich przyjaciół i tak dalej".
"Kiedy tam byłem, grali w Championship i League One, więc to był pierwszy krok, który chciałem zrobić, ale wtedy nie byłem w stanie tego zrobić. Pokazałem, że wróciłem silniejszy".
"Nie mówiłem tak dobrze po angielsku, a na północnym wschodzie mają naprawdę dziwny akcent, więc było wiele rzeczy, z którymi musiałem sobie poradzić. Wierzę jednak, że bez mojego pobytu w Sunderlandzie nie byłoby mnie tutaj, w Serie A".
Jego odejście w 2020 roku było pewnym szokiem, nie tylko ze względu na sporadyczne treningi z pierwszą drużyną, ale także z powodu trwającej pandemii COVID-19.
Czas okazał się trudny do zniesienia, co doprowadziło do jego mało spodziewanej przeprowadzki do Hiszpanii.
"Szczerze mówiąc, myślałem, że przedłużą mój kontrakt, kiedy byłem w zespole U-23, może nie bezpośrednio do pierwszej drużyny, ale rok lub dwa lata, może dalej w U-23. Ale tak się nie stało, więc było to rozczarowujące".
"Było to również w środku pandemii COVID i naprawdę trudno było mi iść się na testy, a sezon został skrócony w marcu lub kwietniu".
"Więc naprawdę trudno było mi znaleźć nowy zespół. Jednak teraz stoję i mówię: tak, myślę, że wszystko skończyło się całkiem nieźle".
Zapytany, czy nadal śledzi obecne sukcesy Sunderlandu w Premier League, Edmundsson dodał: "Tak, ale zawodnicy, z którymi grałem, obaj, którzy byli teraz w pierwszej drużynie, właśnie odeszli".
Przyszłe cele w Veronie i z Wyspami Owczymi
Forma Edmundssona w ciągu ostatnich kilku sezonów przyniosła mu wiele powołań do reprezentacji narodowej, w której obrońca wystąpił do tej pory 22 razy.
Odegrał kluczową rolę w niedawnych staraniach o zakwalifikowanie się do Mistrzostw Świata, które ostatecznie zakończyły się rozczarowaniem, ale pokazały wiele obiecujących szans drużyny na przyszłych turniejach.
"Szczerze mówiąc, brakowało nam jednego meczu... niesamowite. I samo to, że w moim kraju znów zaczęto grać w piłkę nożną, ponieważ teraz wszyscy mówią o piłce ręcznej, było naprawdę dobre" - wyjaśnił.
"Ale postawiliśmy sobie kilka celów na przyszłość i chcemy pojechać na Euro następnym razem".
W ciągu ostatnich dwóch tygodni kariera 25-latka osiągnęła nowy poziom. Stał się pierwszym zawodnikiem z Wysp Owczych, który wystąpił w Serie A zaledwie kilka dni po dołączeniu do Hellasu Verona z Wisły Płock.
Jego nowy klub znajduje się w niepewnej sytuacji i obecnie zajmuje najniższe miejsce w Serie A z zaledwie dwoma zwycięstwami w tym sezonie - choć od bezpiecznej strefy dzieli ich tylko sześć punktów.
Przejście od rywalizacji na szczycie Ekstraklasy do walki o utrzymanie może być sporym przeskokiem, ale Edmundsson jest przekonany, że uda im się odwrócić sytuację.
"Jestem naprawdę pewny siebie. Podpisaliśmy kilka kontraktów, aby pomóc drużynie. Wierzę, że mogę (pomóc zespołowi), podobnie jak inni zawodnicy, których pozyskaliśmy".
"Jeśli uda nam się rozpocząć serię meczów, w których zdobędziemy trzy punkty, to (forma) może się naprawdę szybko zmienić".
"Wiem, jak szybko może się to potoczyć w piłce nożnej, a zaczęliśmy od tego, że nie straciliśmy bramki, więc to dobry początek. Teraz musimy tylko strzelić kilka goli i zachować zero (czyste konta) z tyłu".
Edmundsson szybko zaaklimatyzował się wśród kolegów z drużyny z Werony. Mówi już tym samym językiem, co obrońcy Victor Nelsson i Tobias Slotsager.
Pomogło mu to wdrożyć się do gry i odegrać kluczową rolę w zachowaniu piątego czystego konta w sezonie przeciwko Pisie.
"To zdecydowanie pomaga, a także dlatego, że mówię po duńsku, do tej pory byli dla mnie bardzo mili. To pomaga również na boisku".
"Kiedy przeprowadzasz się do innego miejsca, jest wiele rzeczy, w których możesz potrzebować pomocy; jest wiele rzeczy, których nie wiesz. A oni powiedzieli na przykład: "Jeśli jest coś, to po prostu napisz mi SMS-a".
"To pomogło mi walczyć o te 1% lub 2% więcej na boisku dla nich".