Zverev odebrał wyróżnienie podczas Turnieju Mistrzów, gdzie towarzyszyła mu również rodzina. Niemiecki tenisista nie krył wzruszenia ani radości z tego, czego dokonał w tym roku. "To wielki zaszczyt dzierżyć to trofeum i być częścią tej uroczystości. Zakończenie roku na pierwszym miejscu jest czymś wyjątkowym. To największy sukces w mojej karierze. Przeżywam najlepszy rok w swoim życiu, a teraz, gdy trzymam to trofeum w rękach, jest to perfekcyjny moment” - powiedział.
Następnie podkreślił, jak bardzo ceni to wyróżnienie. "Cieszę się całą tą uroczystością. Kiedy w zeszłym roku grałem tutaj w Turnieju Mistrzów, mówiłem sobie, że być może uda mi się wygrać turniej wielkoszlemowy albo zaliczyć udany sezon. Nigdy jednak nie przypuszczałem, że zajdę aż tak daleko” -przyznał Zverev.
Zverev potrzebował sporo czasu, aby spełnić wysokie oczekiwania, jakie świat tenisa pokładał w nim, gdy był jeszcze debiutantem w tourze. Później zaliczył kilka upadków, a przez długie lata mówiło się, że wraz z nadejściem ery Jannika Sinnera i Carlosa Alcaraza pozostanie najlepszym zawodnikiem, który nigdy nie wygrał turnieju wielkoszlemowego. Krytycy zarzucali mu przede wszystkim kruchość psychiczną, nieumiejętność radzenia sobie w najważniejszych momentach wielkich turniejów oraz pasywną grę w kluczowych chwilach.
Już na początku tego roku niemiecki tenisista zwracał jednak uwagę na wyraźną poprawę forhendu i dawał do zrozumienia, że jest gotowy zrobić wszystko, aby osiągnąć najwyższe cele. Rozpoczął sezon od awansu do półfinału Australian Open, a na Roland Garros przełamał klątwę i zdobył pierwszy w karierze tytuł wielkoszlemowy. Zagrał również w finale Wimbledonu, a drugi wielkoszlemowy triumf dołożył podczas US Open.
Prawdą jest, że w drodze na szczyt pomogły mu częściowo również problemy zdrowotne Alcaraza i Sinnera, którzy stracili dużą część sezonu. Nie zmienia to jednak niczego w kwestii znakomitych występów, jakie Zverev prezentował w trakcie rozgrywek. Był bardziej regularny niż kiedykolwiek wcześniej, imponował siłą fizyczną i potrafił wytrzymać ogromną presję, jaka na nim spoczywała.
W decydujących momentach w końcu pokazał, że potrafi odnaleźć się również w najbardziej napiętych sytuacjach. Uciszył krytyków, a po latach zmagań cieszył się zasłużoną satysfakcją. Zapisał się w historii tenisa jako 30. lider światowego rankingu i tego nie zmienią już nawet ewentualne kolejne wątpliwości.
