Wygrani: Holandia
W piątkowy wieczór Grecja jechała do Amsterdamu z cichą nadzieją na korzystny rezultat, ponieważ wcześniej radziła sobie świetnie w grupie z europejskimi gigantami, Niemcami i Holandią.
W końcu zespół Ivana Jovanovicia zremisował u siebie z drużyną Xaviego 2:2 w pierwszym meczu, a przed tym spotkaniem obie ekipy zajmowały wspólnie pierwsze miejsce w grupie, mając po osiem punktów. Mało kto mógł więc przewidzieć, że Holandia nie tylko pokona Grecję, ale wręcz rozgromi ją 7:0 w imponującym stylu.
Od początku do końca był to popis Holendrów. Oranje nie pozwolili Grekom złapać oddechu, a ich nieustanna pogoń za kolejnymi bramkami przyniosła efekt, gdyż wszystko układało się idealnie dla zespołu o ogromnym potencjale.
Przegrani: Portugalia
Domowy mecz Portugalii w Lidze Narodów z Danią miał być przede wszystkim hołdem dla Cristiano Ronaldo, który 5 listopada ogłosił zakończenie kariery reprezentacyjnej.
Duńczycy mieli jednak inne plany i przyjechali do Bragi jak zespół z jasno określonym celem. Rozgromili Portugalię 4:1, upokarzając drużynę Jorge Jesusa na jej własnym terenie, a mecz pożegnalny Ronaldo zamienił się w rozczarowanie.
Dania zasługuje na uznanie za wyjątkowy występ od pierwszej do ostatniej minuty. Rasmus Højlund i Pierre-Emile Højbjerg byli kluczowymi postaciami pamiętnego zwycięstwa swojej reprezentacji.
Z portugalskiej perspektywy z pewnością rozpocznie się jednak analiza tego, jak mogło dojść do takiej katastrofy. Od kapitana i zazwyczaj niezawodnego Rúbena Diasa po następcę Ronaldo, Gonçalo Ramosa — dla wielu Portugalczyków był to koszmarny wieczór.
Wygrany: Mauricio Pochettino
Nowy trener Manchesteru United miał za sobą niezwykle intensywny tydzień. Przed rozpoczęciem przerwy reprezentacyjnej, przynajmniej dla osób wyłączonych z rozmów dotyczących sprowadzenia Pochettino na Old Trafford, Argentyńczyk wydawał się przygotowywać do kolejnego zgrupowania jako trener reprezentacji USA po względnie udanym mundialu.
Po tygodniu plotek o powrocie byłego menedżera Spurs i Chelsea do Premier League w roli następcy Michaela Carricka, Pochettino został jednak w piątek 13 listopada potwierdzony jako trener Man Utd.
Jego najnowsze zadanie w roli selekcjonera USA okazało się więc ostatnim, ale Pochettino musiał jeszcze dwukrotnie poprowadzić Amerykanów w dwumeczu ćwierćfinału Ligi Narodów przeciwko Haiti.
Sobotni pierwszy mecz nie mógł ułożyć się lepiej dla odchodzącego Pochettino, gdyż USA rozbiły Haiti 6:0 w jednym z najbardziej imponujących i przekonujących zwycięstw w jego kadencji.
Przede wszystkim spotkanie pokazało, że zawodnicy go szanują i w pełni popierają jego projekt. Zaprezentowali wyjątkowy poziom, grając z energią, intensywnością i dużą jakością. Może to być początek odpowiedniego pożegnania trenera, który za chwilę wskoczy na głęboką wodę, obejmując jedno z najważniejszych stanowisk w klubowej piłce...
Przegrani: Argentyna
Spotkanie Portugalii z Danią było pierwszym meczem tej reprezentacji od czasu odejścia Ronaldo, a podobne znaczenie dla Argentyny miało listopadowe zgrupowanie. Mały król Argentyny, Lionel Messi, rozegrał pożegnalny mecz przeciwko Beninowi podczas poprzedniej przerwy. Piątkowy sparing La Albiceleste z Urugwajem był więc pierwszym oficjalnym meczem Argentyny bez niego.
O ile niektórzy mogli przewidywać, że Portugalia będzie radzić sobie lepiej bez Ronaldo, o tyle od dawna obawiano się, jak Argentyna poradzi sobie bez człowieka, wokół którego Lionel Scaloni zbudował cały zespół i system gry. Obawy okazały się uzasadnione, gdyż Argentyna przegrała u siebie z rywalem, Urugwajem, ponosząc w piątek pierwszą porażkę od finału mistrzostw świata.
W ostatnich latach niezwykłej kariery Messiego Argentyna rzadko przegrywała takie mecze. Zespół przyzwyczaił się do zwycięstw tak bardzo, że każda porażka jest szokiem. W nowej erze po Messim taki stan rzeczy może jednak wkrótce stać się codziennością.
Wielkości Messiego nie sposób przecenić. Wystarczy spojrzeć, jak początkowo radziła sobie Barcelona, gdy magik został zmuszony do opuszczenia katalońskiego giganta...
Wygrani: Anglia
Angielscy kibice najpewniej mieli już dość widoku Hiszpanii, gdy w niedzielę ich reprezentacja jechała do Madrytu. Anglia obejmowała prowadzenie zarówno w finale EURO 2024, jak i w ostatnim październikowym spotkaniu na Wembley w Lidze Narodów, ale przegrała oba mecze. Były to bolesne porażki reprezentacji, która zaczęła być kojarzona z rolą wiecznego przegranego.
Anglia długo imponowała przeciwko Hiszpanii na Wembley, a w poprzednim meczu zaprezentowała najlepszy występ ery Thomasa Tuchela przeciwko Chorwacji. Nie byłoby więc niesprawiedliwe określenie jej jako zespołu, który nie potrafi postawić kropki nad i w starciach z najlepszymi reprezentacjami świata.
Dlatego sposób, w jaki grająca w dziesiątkę Anglia w niedzielę wytrzymała napór, pokonała mistrzów świata i wygrała swoją grupę Ligi Narodów, nie tylko na razie zakończył tę narrację, ale również przerwał niesamowitą, rekordową serię La Rojy 43 meczów bez porażki we wszystkich rozgrywkach.
Nieporadne wejście Elliota Andersona w polu karnym musiało skończyć się czerwoną kartką i rzutem karnym, dając Hiszpanii szansę na powrót do meczu. La Roja chętnie z niej skorzystała. W przeszłości Anglia prawdopodobnie załamałaby się, gdy Hiszpania doprowadziła do stykowego wyniku. Tym razem zespół zachował jednak spokój, a to znak zmiany trendu: słynący z porażek Anglicy zaczynają wreszcie wyglądać jak przyszli zwycięzcy.
Przegrani: Polska
Sytuacja Polaków na dwie kolejki przed końcem rozgrywek wydawała się prosta: punkt w Bukareszcie wystarczyłby do utrzymania w Dywizji B Ligi Narodów. Mimo nieskuteczności, pierwsza połowa zostawiła po sobie kilka sygnałów, że dobry wynik jest w zasięgu ręki.
Ale po zmianie stron gospodarze pokazali, ile znaczy wykorzystywanie okazji. Pierwszy gol nie został uznany, za to dwa kolejne owszem. Wszystkie obnażyły przy okazji koszmarne błędy po polskiej stronie i niezdolność do odpowiedniej reakcji. Dopiero końcowe minuty tchnęły na nowo wiarę w zespół, choć brakło czasu na powrót.
Trudno po takim meczu mieć pretensje do debiutantów – mimo błędu Kubiaka prowadzącego do gola – czy świeżaków pokroju Reguły, zwłaszcza że ten ostatni zdobył ostatecznie gola. Ale co dobrego możemy powiedzieć o trzonie drużyny, jej kapitanie czy zarządzaniu zespołem? Może tyle, że na Zalewskim mogliśmy polegać.
Za szerszą odpowiedź niech posłuży fakt, że wszystkie wyjazdowe mecze w tym roku reprezentacja przegrała, notuje spadek na 39. miejsce w rankingu FIFA, w kwalifikacjach do EURO 2028 będziemy losowani z trzeciego koszyka, a szansa awansu na mundial 2030 spada.
Prezes Kulesza przekonuje, że analiza sytuacji Jana Urbana zostanie dokonana na spokojnie po zakończeniu Ligi Narodów. Czas na spokój już był, a kiedy czas na nadzieję? Biorąc pod uwagę, że analizy będzie dokonywał właśnie Kulesza, o nadziei na razie musimy zapomnieć.
