Drużyny, które zapewniły sobie miejsce w Mistrzostwach Świata 2026 (48/48)
Oto pełna lista reprezentacji z zapewnionym udziałem w mistrzostwach świata. W nawiasach dodatkowe informacje o liczbie miejsc dla każdej z konfederacji, debiucie drużyny lub roli gospodarza.
- Ameryka Środkowa i Północna (6 miejsc): Kanada, Stany Zjednoczone i Meksyk (kraje gospodarzy), Curacao (debiutant), Haiti, Panama
- Afryka (10 miejsc): Maroko, Algieria, Egipt, Tunezja, Ghana, Republika Zielonego Przylądka, RPA, Wybrzeże Kości Słoniowej, Senegal, Demokratyczna Republika Konga
- Azja (8 miejsc): Iran, Korea Południowa, Japonia, Uzbekistan (debiutant), Jordania (debiutant), Australia, Katar, Arabia Saudyjska i Irak
- Ameryka Południowa (6 miejsc): Argentyna, Brazylia, Urugwaj, Kolumbia, Ekwador i Paragwaj
- Oceania (1 miejsce): Nowa Zelandia
- Europa (16 miejsc): Anglia, Francja, Chorwacja, Portugalia, Norwegia, Holandia, Niemcy, Belgia, Hiszpania, Szwajcaria, Austria, Szkocja, Szwecja, Turcja, Czechy, Bośnia i Hercegowina

Europa (16)
Już w listopadzie poznaliśmy 12 europejskich drużyn, które jako zwycięzcy swoich grup kwalifikacyjnych awansowały bezpośrednio do mistrzostw. Na szczycie swoich grup kwalifikacyjnych znalazły się Niemcy, Szwajcaria, Szkocja, Francja, Hiszpania, Portugalia, Holandia, Austria, Norwegia, Belgia, Anglia i Chorwacja.

Drużyny, które zajęły drugie miejsca - w tym Polska - walczyły w marcowych barażach UEFA. Wzięły w nich udział również udział cztery zwycięskie drużyny z Ligi Narodów 2024/25, które w swoich grupach kwalifikacyjnych nie zajęły dwóch pierwszych miejsc. Łącznie w barażach europejskich wzięło udział aż 16 zespołów podzielonych na cztery ścieżki półfinałowe.
Zwycięzcy półfinałów awansowali do finału, a jego triumfatorzy zapewnili sobie udział w turnieju. To Bośnia i Hercegowina, Szwecja, Turcja oraz Czechy. Polacy w półfinale pokonali Albanię 2:1 w Warszawie, ale w finałowym meczu w Solnie ulegli Szwedom 2:3 po golu Gyokeresa w 88. minucie.

Azja (8+1)
W konfederacji AFC kwalifikacje rozgrywane były w aż pięciu rundach. Po zakończeniu trzeciej poznaliśmy sześciu uczestników, którzy wygrali bezpośredni awans - to zwycięzcy i wiceliderzy czterech grup kwalifikacyjnych. W ten sposób awans zapewniły sobie Iran, Uzbekistan, Korea Południowa, Japonia oraz Australia.
W czwartej rundzie mierzyło się ze sobą sześć zespołów z trzecich i czwartych miejsc w trzeciej rundzie. Reprezentacje podzielono na dwie grupy. Ich zwycięzcy - Katar i Arabia Saudyjska - wygrały awans do turnieju.
W ostatniej rundzie dwie drużyny z drugich miejsc w czwartej fazie zmierzyły się między sobą o jedno miejsce w międzykontynentalnych barażach. Rywalizację ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi wygrał Irak i to on zagrał w barażach interkontynentalnych.
Ameryka Północna i Środkowa (3+2)
W Ameryce Północnej i Środkowej kwalifikacje miały trzy fazy. W pierwszej mierzyły się tylko kraje wyspiarskie, rywalizując o prawo dołączenia do głównej rywalizacji.
Dzięki temu wyłoniono 30 zespołów, które następnie rywalizowały w sześciu grupach po pięć drużyn. Dwie najlepsze drużyny z każdej grupy trafiły do trzeciej, finałowej części kwalifikacji. Tu reprezentacje podzielono na trzy grupy po cztery. Tylko zwycięzcy mieli bezpośredni awans i zapewniły go sobie Panama, Curacao oraz Haiti.
Dwa najlepsze zespoły z drugich miejsc w grupach (Surinam i Jamajka) przeszły z kolei do baraży międzykontynentalnych jako drużyny nierozstawione. Ostatecznie żadna z nich nie awansowała do turnieju finałowego.
Afryka (9+1)
Afrykańska Konfederacja Piłkarska (CAF) kwalifikacje organizowała w dwóch rundach. W pierwszej 45 zespołów podzielono na dziewięć grup po sześć zespołów. Jedynie zwycięzcy mogli liczyć na bezpośredni awans do głównego turnieju. Sukces tą drogą osiągnęły Egipt, Senegal, RPA, Wyspy Zielonego Przylądka, Maroko, Wybrzeże Kości Słoniowej, Algieria, Tunezja oraz Ghana.
Cztery najlepsze drużyny z drugich miejsc rywalizowały w prostej drabince półfinałowej o przejście do baraży interkontynentalnych. Demokratyczna Republika Konga pokonała Kamerun i Nigerię, by w marcu 2026 zapewnić sobie awans kosztem Jamajki.
Ameryka Południowa (6+1)
W Ameryce Południowej system jest prosty: jedna tabela ligowa z 10 krajami. Tu kwalifikacje zakończyły się we wrześniu 2025, a awans do mistrzostw zapewniło sobie sześć najlepszych drużyn w tabeli. Były to kolejno Argentyna, Ekwador, Kolumbia, Urugwaj, Brazylia i Paragwaj.
Dzięki wygranej nad Brazylią w ostatnim meczu, Boliwia z siódmego miejsca przeszła do baraży interkontynentalnych. Tam Boliwijczycy pokonali Surinam w półfinale, by ulec Irakowi, który wszedł do turnieju.
Oceania (1+1)
Konfederacja OFC po raz pierwszy otrzymała jedno pewne miejsce w mistrzostwach świata. Po raz pierwszy od 2010 roku i po raz trzeci w historii należy ono do Nowej Zelandii, a w międzykontynentalnych barażach zagrała Nowa Kaledonia. Uznawana za kopciuszka drużyna przegrała w półfinale z Jamajką.
Baraże międzykontynentalne
Turniej barażowy odbył się w Guadalajarze i Monterrey w marcu 2026 roku. Wzięło w nim udział sześć drużyn podzielonych na dwie skromne drabinki. Po jednej stronie były dwie rozstawione drużyny, które od razu miały miejsce w finale baraży na podstawie rankingu FIFA (Demokratyczna Republika Konga i Irak).
Po drugiej stronie znalazły się pary nierozstawionych zespołów, które musiały wygrać półfinał, by następnie zagrać w finale z rozstawionymi zespołami. Baraże rozgrywano w systemie jednego meczu na neutralnym gruncie, w razie remisu po 90 minutach obowiązywała dogrywka i ew. rzuty karne.
