W czasach, gdy transfery opiewające na dziewięciocyfrowe kwoty stają się w angielskiej piłce coraz powszechniejsze, źródła przyznają, że na Old Trafford bardzo ostrożnie podchodzi się do wchodzenia na taki poziom wydatków.
Nie oznacza to jednak, że istnieje twarda zasada, by nie wydawać 100 mln funtów na jednego zawodnika.
Gdyby pojawił się wyjątkowy piłkarz w odpowiednim wieku, o właściwym profilu i za rozsądną cenę, Man Utd rozważyłby taki ruch. Obecna strategia transferowa klubu opiera się jednak na szukaniu okazji, a nie na licytowaniu się z innymi, gdy uważa, że ceny są sztucznie zawyżane ponad realną wartość rynkową zawodnika.
Do drużyny właśnie dołączyli Andrey Santos i Youri Tielemans za łączną kwotę 85 mln funtów. To wyraźny sygnał w czasach, gdy niektórzy z największych rywali w Premier League wciąż przesuwają granice transferowych wydatków.
Morgan Rogers ma zostać najdroższym brytyjskim piłkarzem w historii po uzgodnieniu transferu do Chelsea za 117 mln funtów. The Blues już wcześniej wydali ponad 100 mln funtów zarówno na Enzo Fernandeza, jak i Moisesa Caicedo, a Liverpool wszedł na rynek dziewięciocyfrowych transferów, sprowadzając Floriana Wirtza i Alexandra Isaka.
Man Utd doceniał zarówno Rogersa, jak i Isaka, ale nigdy poważnie nie rozważał wyrównania kwot, które ostatecznie za nich zapłacono.
Podobnie było w przypadku Declana Rice'a, który w 2023 roku przeszedł do Arsenalu za 105 mln funtów, mimo długoletniego zainteresowania ze strony United. Klub obserwował także Sandro Tonalego, którego transfer do Tottenham Hotspur może ostatecznie osiągnąć wartość 100 mln funtów wraz z bonusami.
Kolejnym przykładem jest Elliot Anderson. United bardzo interesował się tym pomocnikiem, ale Manchester City sfinalizował transfer za około 116 mln funtów, a United nie był gotowy, by tyle zapłacić.
Niechęć klubu wynika nie tylko z dyscypliny finansowej, ale także z wcześniejszych doświadczeń.
Paul Pogba pozostaje rekordowym transferem Man Utd – w 2016 roku przeszedł z Juventusu za 89 mln funtów. Tacy zawodnicy jak Antony, Jadon Sancho czy Romelu Lukaku również trafiali do klubu z ogromnymi oczekiwaniami, które były dodatkowo podsycane przez wysokie kwoty transferowe. Nie osiągnęli pułapu 100 mln funtów, ale każdy z nich w różnym stopniu zmagał się z presją oczekiwań.
Wyjątkiem jest Harry Maguire, który w dużej mierze poradził sobie z presją po transferze za 80 mln funtów, mimo że w trakcie kariery w Man Utd nie brakowało krytyki pod jego adresem.
W klubie panuje świadomość, że rekordowe kwoty transferowe mogą stać się niepotrzebnym obciążeniem dla zawodnika, zanim jeszcze wybiegnie na boisko. Man Utd chce uniknąć sytuacji, w której klub – lub nowy piłkarz – znajdzie się ponownie w takiej pozycji, chyba że będzie przekonany, że okoliczności są naprawdę wyjątkowe.
Ta filozofia odzwierciedla szerszą zmianę podejścia do transferów w United. Zamiast ścigać się o głośne nazwiska za wszelką cenę, klub stawia na zrównoważone wydatki, twardsze negocjacje i nieuleganie presji rynku.
Oczekuje się, że United jeszcze wzmocni skład przed zamknięciem okna transferowego. Jednak jeśli nie pojawi się idealna okazja, kibice nie powinni spodziewać się, że klub będzie kupował w coraz bardziej zatłoczonej kategorii transferów za 100 mln funtów.