"Miałem zaszczyt być profesjonalnym piłkarzem już od prawie 17 lat i czuję się niesamowicie wdzięczny za tę możliwość. Ale w ostatnich tygodniach i miesiącach, mając również kilka urazów, stawało się coraz bardziej jasne, że nadszedł czas, aby opuścić wielką piłkarską scenę" - napisał Ozil w oświadczeniu, dziękując swojej rodzinie, fanom i dodając, że nie może się doczekać, aby spędzić więcej czasu z żoną i córkami.
Kontuzje ograniczyły Ozila do zaledwie czterech meczów ligowych dla Basakshehiru, gdzie przeniósł się po dwóch sezonach z Fenerbahce. Niemiecki rozgrywający zdobył pierwszy rozgłos w swoim rodzinnym Gelsenkirchen, grając dla Schalke. Spędził trzy lata w Werderze Brema, zanim dołączył do pełnego gwiazd składu Realu Madryt.
Po zdobyciu tytułu mistrza LaLiga i prowadzeniu w lidze przez trzy kolejne sezony, przeniósł się do Arsenalu w ramach rekordowego wówczas transferu (wartego 50 milionów euro) i pomógł klubowi zdobyć trzy Puchary Anglii podczas ośmioletniej współpracy.
Na arenie międzynarodowej Ozil był uprawniony do gry zarówno w Turcji, jak i w Niemczech, a po długim namyśle zdecydował się na grę dla tych drugich. W wieku 20 lat zadebiutował w reprezentacji swojego kraju i wystąpił na pięciu ważnych turniejach, zdobywając 23 gole w 92 występach dla Die Mannschaft.
Był najlepszym dostawcą asyst na Mistrzostwach Świata 2010 i Euro 2012 i pomógł swojemu krajowi wygrać Mistrzostwa Świata 2014.
Przeszedł na emeryturę reprezentacyjną w 2018 roku, w trakcie politycznej debaty w Niemczech na temat napływu migrantów i po negatywnej reakcji na zdjęcie zrobione z tureckim prezydentem Erdoganem. Ozil mówił wtedy, że spotkał się z "rasizmem i brakiem szacunku" z powodu swojego tureckiego pochodzenia.
Pięć razy został uznany za niemieckiego gracza roku, co jest rekordem.