Jeśli mundial 2026 był rekordowy z racji goszczenia w aż trzech krajach – Stanach Zjednoczonych, Meksyku i Kanadzie – to wielki turniej 2030 zostanie rozegrany aż w sześciu państwach na trzech różnych kontynentach: w Europie, Afryce i Ameryce. To wydarzenie historyczne, które nigdy wcześniej nie miało miejsca.
Kraje-gospodarze mundialu 2030
Wspólna kandydatura Hiszpanii i Portugalii została wybrana 11 grudnia 2024 roku podczas Nadzwyczajnego Kongresu FIFA jako gospodarz Mundialu. Początkowo rozważano zaproszenie Ukrainy do współorganizacji, by okazać wsparcie w związku z rosyjską inwazją. Ostatecznie jednak zdecydowano, że do oficjalnych gospodarzy dołączy Maroko, które od dekad aspirowało do organizacji. Dzięki temu uzyskano poparcie UEFA i CAF.
Ponieważ w 2030 roku przypada stulecie mundialu, w ramach specjalnego hołdu dla Ameryki Południowej, gdzie turniej się rozpoczął, mecze otwarcia zorganizują Urugwaj, Argentyna i Paragwaj, gdzie znajduje się siedziba główna Południowoamerykańskiej Konfederacji Piłkarskiej.
Oficjalne wytłumaczenie tego egzotycznego połączenia kontynentów nie zdradza jednak pełnego kontekstu. Nieoficjalnie bowiem mówi się, że kraje Ameryki Południowej zepchnięto na margines, dając im pojedyncze mecze, by utorować drogę... Arabii Saudyjskiej.
Saudyjczycy chcieli bowiem samodzielnie organizować turniej w 2034 roku, dlatego interesy kandydatów z UEFA i CONMEBOL trzeba było połączyć w jeden turniej. Pierwotnie bowiem Argentyna, Urugwaj, Paragwaj i Chile chciały wspólnie zorganizować największy światowy turniej w najbliższym rozdaniu (2030 lub 2034).
Kiedy odbędzie się mundial 2030?
Turniej zostanie rozegrany od 8 czerwca do 21 lipca 2030 roku, czyli będzie jeszcze dłuższy niż edycja 2026. Będzie to nie tylko najdłuższy mundial w historii pod względem czasu trwania, ale też pokonanych kilometrów.
Mecz otwarcia odbędzie się na legendarnym Estadio Centenario w Montevideo (Urugwaj). Kolejne dwa spotkania zostaną rozegrane na stadionie El Monumental w Buenos Aires (Argentyna) oraz w Asunción (Paragwaj). Po trzech spotkaniach w strefie CONMEBOL rozgrywki przeniosą się do Europy i Afryki na pozostałe 101 meczów.
Miasta i stadiony
Jest jeszcze czas na ewentualną rotację, ale Hiszpania zorganizuje mecze w dziewięciu miastach i na 11 stadionach: Madryt (Bernabéu i Metropolitano), Barcelona (Camp Nou i RCDE Stadium), Sewilla (La Cartuja), Bilbao (San Mamés), San Sebastián (Anoeta), Saragossa (Nueva Romareda), Las Palmas (Estadio de Gran Canaria). Oczekiwane jest jeszcze oficjalne potwierdzenie meczów w Walencji (Nuevo Mestalla) i Vigo (Balaídos) - oba stadiony są w budowie.
W Maroku mecze odbędą się w sześciu miastach, w każdym na jednym stadionie: Casablanca (Grand Stade Hassan II), Tanger (Stadion Ibn Batouta), Rabat (Stadion Księcia Moulay Abdellaha), Fez (Stadion Fez), Agadir (Stadion Adrar) i Marrakesz (Grand Stade de Marrakech).
W Portugalii mecze zostaną rozegrane w dwóch miastach, na trzech stadionach: Lizbona (Estádio José Alvalade i Estádio da Luz) oraz Porto (Estádio do Dragão).
Finał pierwotnie miał się odbyć na Santiago Bernabéu w Madrycie. Katalończycy zwracają uwagę na fakt, że Camp Nou po przebudowie będzie większe o ponad 20 tys. miejsc, jednak względy polityczne faworyzują Madryt. Dodatkowo, Maroko buduje pod Casablancą ogromny Grand Stade Hassan II. Jego monstrualna pojemność 115 tys. miejsc ma pomóc przekonać FIFA, by to właśnie tam rozegrano decydujący mecz.
Liczba uczestniczących reprezentacji i format
Na ten moment utrzymano liczbę 48 drużyn i 104 mecze, co było nowością podczas poprzedniego mundialu. W związku z tym format rozgrywek powinien być identyczny jak w 2026 roku.
Jednak w ostatnim czasie prezydent FIFA Gianni Infantino kilkukrotnie zapowiadał, że rozważy ewentualne zwiększenie liczby uczestników do 64 reprezentacji. Jeśli taka decyzja zostanie podjęta, zmieni się także format rozgrywek prowadzący do wielkiego finału.
Kraje z zapewnionym awansem
Jako gospodarze, Hiszpania, Portugalia, Maroko, Urugwaj, Argentyna i Paragwaj mają już zapewniony udział w Mundialu 2030. Jeszcze nigdy w historii aż sześć krajów nie miało gwarancji uczestnictwa, co wpłynie na rozkład miejsc w kwalifikacjach na kontynentach organizujących rozgrywki.