Daniel Castellani był siatkarzem z wieloma sukcesami, a w latach 1976-1988 grał w reprezentacji Argentyny, z którą zdobył brązowy medal mistrzostw świata w 1982 roku i brąz igrzysk olimpijskich w 1988.
Karierę trenerską rozpoczął jako selekcjoner reprezentacji Argentyny, którą prowadził w latach 1993-1999 i zajął z nią m.in. piąte miejsce podczas igrzysk olimpijskich w 1996 roku.
Do Polski przybył w 2006 roku, kiedy został trenerem Skry Bełchatów. Castellani zdobył z tym klubem trzy mistrzostwa Polski z rzędu i wygrał dwa puchary Polski oraz zdobył brązowy medal w Lidze Mistrzów.
Po zakończeniu pracy w Bełchatowie w 2009 roku został selekcjonerem reprezentacji Polski. W pierwszym roku zdobył mistrzostwo Europy, którego nigdy wcześniej biało-czerwoni nie wywalczyli. Rok później nie osiągnął sukcesu podczas rozgrywanych w dziwnym formacie mistrzostw świata i odszedł z kadry.
Później pracował w Finlandii, ale wracał do Polski. W latach 2012-2013 pracował w Kędzierzynie-Koźlu, gdzie wywalczył puchar Polski, wicemistrzostwo kraju i zajął 4. miejsce w Lidze Mistrzów, a w okresie covidowym był trenerem Indykpolu AZS Olsztyn.
Castelani po raz pierwszy na nowotwór zachorował w 2022 roku, ale pokonał tę chorobę i wrócił do pracy. Niestety latem 2024 roku poinformował, że znowu musi przerwać swoją karierę z powodu nawrotu choroby. Tym razem przegrał tę nierówną walkę i zmarł w wieku 65 lat.