W piątek klub ogłosił, że Katalończyk odejdzie z Manchesteru po ostatnim meczu sezonu, rok przed wygaśnięciem kontraktu.
55-latek przybył do Anglii w 2016 roku jako najbardziej pożądany trener na świecie po złotych okresach w Barcelonie i Bayernie Monachium.
Przez dziesięć lat na Etihad przekształcił City w bezwzględną maszynę do wygrywania w najbogatszej lidze świata, wspieraną przez nieograniczone środki właścicieli z Abu Zabi.
Guardiola zdobył 20 trofeów, w tym sześć tytułów mistrza Anglii, wygrywając bezprecedensowo cztery z rzędu w latach 2021-2024.
W 2023 roku sięgnął po pierwszy w historii City puchar Ligi Mistrzów – trzeci w swojej karierze – a także po mistrzostwo Anglii i Puchar Anglii, powtarzając potrójną koronę, którą zdobył w Barcelonie.
Dzięki temu City zostało dopiero drugim zespołem w historii angielskiej piłki, który dokonał tego wyczynu po Manchesterze United w 1999 roku, bezwzględnie podkreślając zmianę układu sił w swoim mieście.
Rywalizacja Guardioli z Jürgenem Kloppem, którego Liverpool wyniósł City na jeszcze wyższy poziom dzięki własnemu efektownemu stylowi „heavy-metal football”, była jednym z najważniejszych momentów ery Premier League.
W zeszłym tygodniu Guardiola sięgnął po trzeci Puchar Anglii na Wembley, dokładając do tego Puchar Ligi, który jego drużyna zdobyła w marcu.
Dziedzictwo
Jednak dziedzictwo Guardioli to znacznie więcej niż tylko trofea.
Jego styl płynnej, opartej na posiadaniu piłki gry i nacisk na budowanie akcji od własnej bramki, nawet pod presją, stały się dziś podstawą angielskiej piłki – od poziomu amatorskiego po elitę.
Guardiola nieustannie wprowadzał innowacje, zdobywając mistrzostwo Anglii w 2022 roku bez klasycznego napastnika i wykorzystując piłkarzy na nietypowych, hybrydowych pozycjach.
Guardiola przekazał też swoją filozofię nowemu pokoleniu trenerów.
Szkoleniowiec Arsenalu Mikel Arteta otrzymał pierwszą poważną posadę trenerską jako asystent Guardioli w City, a Enzo Maresca, typowany na jego następcę, był wcześniej członkiem jego sztabu szkoleniowego.
Były kapitan City Vincent Kompany świetnie radzi sobie jako trener Bayernu Monachium, a nowy menedżer Chelsea Xabi Alonso pracował pod jego wodzą w Bayernie.
Wpływ Guardioli na angielską piłkę jest tak duży, że przez chwilę łączono go nawet z objęciem stanowiska selekcjonera reprezentacji Anglii.
Szkoleniowiec City pozostaje niezwykle aktywny przy linii bocznej, przeżywając każdą chwilę każdego meczu.
Poza boiskiem otwarcie wypowiada się na tematy polityczne – od niepodległości Katalonii po wojnę w Gazie – wykorzystując swoją pozycję, by „zabierać głos dla lepszego społeczeństwa”.
W 2018 roku Guardiola został ukarany grzywną za noszenie żółtej wstążki na znak poparcia dla uwięzionych przywódców katalońskiej niepodległości, łamiąc zasady Football Association dotyczące symboli politycznych.
Na początku tego roku, mając na sobie kefiję – tradycyjną bliskowschodnią chustę – wygłosił emocjonalne przemówienie podczas charytatywnej imprezy pro-palestyńskiej w Barcelonie, apelując do świata, by nie odwracał wzroku od cierpienia w Gazie.
Guardiola opuszcza Etihad, gdy City wciąż czeka na werdykt w sprawie ponad stu zarzutów dotyczących domniemanych naruszeń finansowych zasad Premier League.
Zdecydowanie bronił właścicieli City w tej sprawie, ale nie będzie już na stanowisku, gdy zapadnie decyzja.
W tym sezonie City przegrało walkę o mistrzostwo Anglii z Arsenalem, ale Guardiola odejdzie z klubu jako jedna z największych postaci w historii angielskiej piłki.
Jego wielkim mentorem i inspiracją był nieżyjący już holenderski geniusz Johan Cruyff, który zbudował „Dream Team” Barcelony, w którym występował wychowany w tym klubie defensywny pomocnik Guardiola.
Sam były reprezentant Hiszpanii unika jednak takich porównań.
„Nikt nie jest jak Johan” - powiedział. „To wielki komplement, że tak mówisz, ale nikt nie jest jak on – charyzma, osobowość. On zmienił mentalność dwóch klubów – Ajaksu i Barcelony – jako piłkarz i trener, z charyzmą, której nie da się powtórzyć”.
Guardiola może nie chcieć porównywać się do Cruyffa, ale bez wątpienia należy do wąskiego grona najwybitniejszych trenerów w historii.