Kiedy Liverpool żegnał się z Jurgenem Kloppem, a stery przejmował Arne Slot po zakończeniu sezonu 2024/25, nikt nie spodziewał się, że Holender sięgnie po tytuł już w swoim debiutanckim sezonie. Tymczasem nie tylko zdobył mistrzostwo Premier League, ale zakończył rozgrywki z przewagą dziesięciu punktów.
Co poszło nie tak pod wodzą Slota?
Fani byli w siódmym niebie, chwaląc nie tylko Slota, ale i Kloppa za to, że powierzył drużynę tak wartościowemu następcy, który miał kontynuować sukcesy Niemca budowane od 2015 roku.
Latem Liverpool wydał ogromne pieniądze – nagłówki mówiły o 400 milionach funtów, ale bilans transferowy po odejściach Luisa Diaza, Jarella Quansaha, Caoimhina Kellehera i Trenta Alexandra-Arnolda wyniósł około 117–120 milionów funtów.
Do zespołu dołączyli tacy piłkarze jak Florian Wirtz, Alexander Isak, Hugo Ekitike, Milos Kerkez oraz Jeremie Frimpong, więc wydawało się, że klub jest faworytem do obrony tytułu.
Jednak Liverpool rozpadł się pod ciężarem oczekiwań i stał się cieniem samego siebie. The Reds zakończyli sezon na piątym miejscu, rzutem na taśmę zapewniając sobie udział w Lidze Mistrzów, patrząc z dołu na Arsenal, który zdobył aż 25 punktów więcej.
Liverpool stracił 78 bramek we wszystkich rozgrywkach, w tym 53 w Premier League – to najgorszy wynik w historii klubu w sezonie 38-meczowym. Drużyna zdobywała średnio tylko 1,66 gola na mecz ligowy, co jest najniższym wynikiem od sezonu 2015/16, kiedy stery przejął Klopp.
Zespół Slota odzyskiwał piłkę w ostatniej tercji boiska zaledwie 4,1 razy na mecz – to najgorszy wynik od sezonu 2014/15. Liverpool pozwalał rywalom na 11,4 strzału na mecz, co jest najgorszym rezultatem od sezonu 2013/14. Co więcej, drużyna straciła 23 bramki po stałych fragmentach gry (według wyliczeń Opta), co plasuje ją wśród czterech najgorszych zespołów Premier League pod tym względem.
Statystyki można by mnożyć, ale faktem jest, że Slot stracił swój czar, a kibice domagali się jego zwolnienia już na kilka miesięcy przed tym, jak zarząd ostatecznie podjął decyzję.
Dlaczego Iraola to idealny następca?
Zwolnienie Slota nastąpiło po tym, jak jego drużyna poniosła 20 porażek we wszystkich rozgrywkach – najwięcej od sezonu 1992/93. Rok po zdobyciu mistrzostwa Premier League Holender odszedł, co było brutalnym ciosem zarówno dla niego, jak i dla Kloppa, który zapewne długo będzie się zastanawiał, co poszło tak źle po jego odejściu.
Złą wiadomością dla Liverpoolu było to, że ich wymarzony następca, Xabi Alonso, już w maju 2026 roku przyjął ofertę Chelsea, zanim Liverpool zwolnił Slota pod koniec tego miesiąca.
Na szczęście dla Liverpoolu, trener Bournemouth Andoni Iraola niemal natychmiast po kontakcie ze strony klubu przyjął propozycję pracy, co spotkało się z ogromnym entuzjazmem kibiców.
Iraola stawia na agresywny pressing i energetyczny futbol, który nie boi się ryzyka. Jego styl można porównać do „rock and rolla” Kloppa, który szybko przyniósł sukcesy nie tylko na boisku, ale i poza nim – kibice oraz neutralni obserwatorzy byli pod wrażeniem tempa i bezpośredniości gry drużyny.
Kibice uważali, że Liverpool Slota był zbyt ostrożny, zbyt wolny, brakowało mu intensywności i emocji przez cały sezon. W połowie rozgrywek wyglądało na to, że drużyna straciła wiarę w Slota i jego taktykę, której chciała się jak najszybciej pozbyć.
To poczucie osiągnęło apogeum, gdy lider zespołu Mohamed Salah przyznał, że tęskni za „zespołem grającym heavy metal, którego bali się rywale”. To zdanie doskonale oddało nastroje wśród kibiców, a wypowiedź Salaha stała się viralem, gdy Liverpool był piąty w Premier League po porażce 2:4 z Aston Villą.
Liverpool powinien wrócić do dawnej formy
Zarząd Liverpoolu doskonale wiedział, czego chce po odejściu Slota, a Iraola był idealnym kandydatem, by ożywić klub i przywrócić atrakcyjny futbol.
Iraola wnosi szybszą, bardziej bezpośrednią, chaotyczną i widowiskową grę. Zarząd wierzy, że przywróci drużynie ofensywną tożsamość, podobną do tej z czasów Kloppa, co z pewnością ucieszyłoby Salaha, gdyby nie odszedł tego lata.
Iraola nie sprowadzał gwiazd do Bournemouth – on je tworzył. Przykładami są Kerkez, Antoine Semenyo, Justin Kluivert, Dean Huijsen, Illia Zabarnyi, Ryan Christie, Marcus Tavernier, Dango Ouattara, Alex Scott, Lewis Cook oraz David Brooks – wszyscy oni są dowodem na to, jak potrafił rozwijać talenty.
Już teraz trwają dyskusje, jak Iraola może odmienić takich zawodników jak Curtis Jones, Harvey Elliott, Conor Bradley, Wirtz, Isak czy Frimpong w przyszłym sezonie – każdy z nich ma szansę na ogromny indywidualny rozwój pod okiem Hiszpana.
Liverpool czekają zmiany zarówno na boisku, jak i poza nim. Iraola zamierza kontrolować mecze dzięki ogromnej intensywności. Klub od dawna domagał się elektryzującego futbolu i Iraola ma zamiar to zapewnić przed nowym sezonem, w którym drużyna znów chce być nieustraszona.